tag:blogger.com,1999:blog-17140606898920187252012-01-23T10:08:00.915-08:00anaghahttp://www.blogger.com/profile/11276249421343447626noreply@blogger.comBlogger121100tag:blogger.com,1999:blog-1714060689892018725.post-20629029717556639632011-04-24T01:14:00.001-07:002011-04-24T01:49:45.398-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; శ్రీ సత్య సాయి బాబా ఇక లేరు అని విన్న దగ్గరనుంచి చాల చాల బాధగా ఉంది ,ఇంత బాధ గ ఎందుకుందో అర్థమవడం లేదు ! ఛానల్స్ అయన గురించి చెపుతుంటే వినడానికి బాధవేసి టీవీ ని ఆఫ్ చేసెను. .&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ఇంతకి బాబా గురించి, అయన చరిత్ర గాని ,అయన బోధనలు గాని ఎప్పుడు చదవలేదు ,వినలేదు .ఆయన్ని ఎప్పుడు చూడాలని కూడా అన్పించలేదు ,చూడలేదు .&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ఏ సంబంధము లేని నాకే ఇలా ఉంటె ,బాబా భక్తులు,ప్రత్యక్ష సంబంధం ఉన్న అభిమానులకు ఇంకెంత బాధగా ఉంటుందో కదా !</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1714060689892018725-2062902971755663963?l=anaghagodaavari.blogspot.com' alt='' /></div>anaghahttp://www.blogger.com/profile/11276249421343447626noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1714060689892018725.post-26721833299815371512011-04-04T03:25:00.000-07:002011-04-04T03:25:46.131-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-MMo5kSM-l4g/TZmcPEZQQAI/AAAAAAAAAC8/KYDXQ_hxAm8/s1600/1214224140967_Mango_tree_.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-MMo5kSM-l4g/TZmcPEZQQAI/AAAAAAAAAC8/KYDXQ_hxAm8/s320/1214224140967_Mango_tree_.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: left;">శ్రీ ఖర నామ సంవత్సర ఉగాది శుభాకాంక్షలు . ఈ కొత్త సంవత్సరాది అందరికి సుఖ సంతోషాలు ఇవ్వాలని ఆశిస్తు.....</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1714060689892018725-2672183329981537151?l=anaghagodaavari.blogspot.com' alt='' /></div>anaghahttp://www.blogger.com/profile/11276249421343447626noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1714060689892018725.post-45194191050304656552011-03-29T09:20:00.000-07:002011-04-18T03:41:36.995-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; నేను వంట పనిలో నిమగ్నమయి ఉన్నాను ....అప్పటిదాకా గోలగోలగా ఉన్న ఇల్లు ఒక్కసారే కర్ఫు విధించినట్టు ఉంది .అంతకు ముందు రోజే హైదరాబాద్ నుంచి పెద్దక్క ,డెల్లి నుంచి తమ్ముడు వచ్చేరు .వాళ్ళు వచ్చేరని</div></div><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;">చిన్నక్క ,చెల్లి కూడా వచ్చేరు అందరు కబుర్లు చెప్పుకుంట ఉన్నారు .కిచెన్</div><div style="text-align: left;">&nbsp;గదిలో ఉన్న నేను , 'అందరు అమ్మ వాళ్ళింటికి వెళ్ళేర ఏంటి' అనుకుంటూ&nbsp; హాల్లోకి వచ్చెను . అందరు అక్కడే ఉన్నారు ,కానీ చిన్నక్క పడుకుని ఉంది ట్రాన్స్లో ఉన్నట్టు అన్ని విషయాలు చెపుతుంది . ఏంటి విషయం అని&nbsp; మా చెల్లిని మెల్లిగా అడిగెను .మాచెల్లి కిసకిస నవ్వుకుంటూ గత జన్మ&nbsp; రహస్యమంట అని గుస గుసగ చెప్పింది .నాకు ఇలాంటివాటి మీద&nbsp; అంతనమ్మకం ఉండదు ,అందుకే&nbsp; నాకు నవ్వు&nbsp; వచ్చి </div></div><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;">నవ్వాను , నాతోపాటు మా చెల్లి నవ్వడం మొదలు పెట్టింది .అంతేమా ఇద్దరినీ అక్క సీరియస్ చుసింది 'మీకు నమ్మాకంలేకపోతే వెళ్ళిపొండి మమ్మలిని డిస్టర్బ్ చెయ్యొద్దని'అనే అర్థంతో ,...పెద్దక్క ఆంటే అందరికి&nbsp; కొంచం గౌరవం తో కూడిన భయం .&nbsp; అంతే ఇద్దరం బుద్ధిగా కూర్చుని చిన్నక్క గత జన్మ రహస్యం చెపుతుంటే విన్నాము . &nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; చిన్న తమ్ముడు మా దగ్గరకు రాకముందు ఢిల్లీ నుంచి హైదరాబాద్ పెద్దక్క దగ్గరకు వచ్చాడు ,అప్పుడు పెద్దక్క తమ్ముడుతో'పునర్జన్మల గురించి రిసెర్చ్ చేసిన ఇద్దరు డాక్టర్స్ఉన్నారంట,వాళ్ళుఎవరి&nbsp; పునర్జన్మ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ఏంటో చెపుతారంట ' మనము వెళ్దామా అందంట.ఇలాంటి సబ్జెక్టు ఆంటే వాడికి మహా ఇష్టం ,దాదాపు ఇద్దరి అభి రుచులు ఒక్కటే .ఇద్దరు కలిసి వెళ్లి వాళ్ళ గత జన్మ గురించి తెలుసు కున్నారు . ఇంతకి తమ్ముడేమో గత జన్మలో కింగ్ అంట ,అక్క బంజారా స్త్రీ అంట . అలాగే&nbsp; మా అందరి గత జన్మలు తెలుసుకోవాలని వారి ప్రయత్నం . &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; మా టీవీ లో ప్రతి బుధవారం వచ్చే గత జన్మ రహస్యాలు అనే రియాల్టీ షోని చూస్తున్నాను .ఇంతకి అక్క వాళ్ళు వెళ్ళింది అయన దగ్గరకే నంట.ఆ షో చూస్తుంటే అచ్చర్యంగా,ఆసక్తిగా&nbsp; అన్పిస్తుంది&nbsp; .ఒక్కొకసారి&nbsp; నమ్మలా,వద్ద అన్పిస్తుంది.ఎప్పుడో 13th century లోజన్మ తరువాత మళ్లి ఇప్పుడు పుట్టివుంటే ఈ మధ్యలో చాల జన్మలు ఎత్తి ఉండాలి ,అంటే ఎప్పుడు మనుషులుగానే పుడతామ?ఏ దేశం లో వాళ్ళు ఆ దేశంలోనే పుడతార ? ఆత్మలు మరి దేవుడి దగ్గరకువెళ్ళవ ?మరి దయ్యాల విషయమేంటి ?పునర్జన్ముంటే దయ్యాలు లేనట్టేకద ?ఇలాంటి సందేహాలెన్నో. .&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; మా మామయ్య&nbsp; చెప్పిన సంఘటన ఒకటి గుర్తుకు వచ్చింది . &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; మా చిన్నప్పుడు &nbsp; గుంతకల్లు లో మా పెదనాన్న గారు కాంట్రాక్టర్ లు&nbsp; చేసేవారు ,ఆయనకు హెల్పగ మా మామయ్యా&nbsp; వెళ్ళేరు .ఉరవకొండ అనే ఊరులోవర్క్స్ జరిగేవంట అక్కడంతా అడివి ప్రాంతం , ఒక్కొక్క సారి వర్క్ ముగించుకుని వచ్చే సరికి లేట్ అయ్యేదంట. అందరు ఎప్పుడు ఒక్కసారే ఇంటికి వెళ్ళేవారంట .ఒకసారి వర్కర్స్ అందరు వెళ్లి పోయారంట .పని ఉండి మామయ్యా ఆలస్యంగా బయలుదేరేడంటదంత&nbsp; . అప్పటికి తొమ్మిది గంటలయ్యింది ,చిమ్మ చీకటి ,దారి మధ్యలో వెహికల్ ఆగి పోయిందట ,మబ్బులు కూడా పట్టి వర్షం వచ్చేలాఉందంట( ఆ రోజుల్లో సెల్ ఫోన్లు లేవు) ఆ దారిలో వెళ్ళేవాళ్ళు కన్పిస్తరేమో అని చూస్తూన్నడంట&nbsp; .అనుకున్నట్టుగానే ఒకాయన నడుచుకుంటూ వస్తు న్నడంట,మా మామయ్యా కి ప్రాణం లేచి వచ్చిందంట . దగ్గరకు వచ్చిన తరువాత మామయ్యా&nbsp; ప్రోబ్లం చెప్పి ,ఎక్కడనుంచి వస్తున్నారని మాట కలిపాడంట .అతను ఏమి మాట్లాడకుండా చలిగా ఉంది బీడీ అప్ప అని అడిగాడంట .బీడి లేదన్నడంట ,అయిన మళ్లి బీడీ అప్ప ....బీడీ అప్ప అంటున్నడంట .వీడేదో తేడాగా ఉన్నాడు అని మామయ్యా &nbsp; స్పీడ్గా నడవటం మొదలెట్టేడంట ,ఆయనకూడా మామయ్యా పక్కనే నడుస్తా&nbsp; బీడీ అప్ప..బీడీఅప్ప &nbsp; ..అని అడుగుతూనే ఉన్నడంట .మామయ్యా కి విసుగొచ్చి జేబులోనుంచి సిగరెట్ పెట్టి తీసి అతనికి ఒకటిచ్చి తను&nbsp; కూడా అగ్గి&nbsp; పెట్టి వెలిగించాడంట&nbsp;&nbsp; .పక్కనున్న వ్యక్తి అదృశ్య మయ్యడంట .ఒక్కసారే వళ్ళుజలదరించి స్పీడ్ గా నడుస్తున్నడంట , సిగరెట్ అయిపొయింది .కాసేపటికి మళ్లి బీడీ అప్ప ...బీడీ అప్ప అనివెనకాలే మళ్ళి వచ్చేడంట . వెంటనే ఇంకో సిగరెట్ వెలిగించేడంట ,మళ్లి మాయం .నిప్పు ఉంటె ఆ దెయ్యం ఉండట్లేదని అర్ఘమయ్యి ,ఆ రిపోయినప్పుడల్లా అగ్గిపుల్ల వెలిగించుకుంట ,బ్రతుకు జీవుడా అనుకుంట ఇంటికి చేరేడంట. &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; ఊరు &nbsp; నుంచి వచ్చిన మామయ్య జరిగిన సంఘటన అమ్మ కి చెపుతుంటే ,చిన్న పిల్లలమయిన మేమందరమూ విని ,భయం తో&nbsp; మా అందరికి నెల రోజులు సరిగ్గా నిద్రలు లేవు . &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ఇప్పుడు నేను&nbsp; దేయ్యలన్న &nbsp; ,పునర్జన్మలన్న&nbsp; నమ్మను .మనము పుట్టకముందు మనకు ఏమితెలియదు&nbsp; ,అలాగే తరువాత కూడా ప్రకృతిలోనో ,దేవుడి లోనో ఆత్మ&nbsp; కలిసిపోతుంది&nbsp; అనుకుంటాను .అల అయితేనే బాగుంటుంది .&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<br /><br />&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1714060689892018725-4519419105030465655?l=anaghagodaavari.blogspot.com' alt='' /></div>anaghahttp://www.blogger.com/profile/11276249421343447626noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1714060689892018725.post-71179164556689426172011-03-19T23:17:00.000-07:002011-03-19T23:17:48.000-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; పనమ్మాయి కొంచం ఆలస్యంగా&nbsp; వస్తే చాలు ,బయట అంట్ల దగ్గర ఆహారం కోసం కాకుల గోల ఎక్కువ ఉంటుంది .వాటిని తరిమిన మల్లి&nbsp; వస్తానే&nbsp; ఉంటాయి .అందుకే వాటికోసం గోడ మీదఆహారం&nbsp; పెట్టి ఉంచుతాను ,అవి తిన్నంత తిని పట్టు కెల్లిపోతాయి. కొన్ని రోజులు పొతే పిచ్చుకల్లగా&nbsp; ఇవి కుడా అంతరించిపోతయేమో,అన్పిస్తుంటుంది.<span style="background-color: #ead1dc;"></span>&nbsp; </div><div style="text-align: left;"></div><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh3.googleusercontent.com/-18WfQ-uaZUk/TYWb2GdVcHI/AAAAAAAAACU/o2nouAfvV3w/s1600/2008HouseSparrow.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="220" src="https://lh3.googleusercontent.com/-18WfQ-uaZUk/TYWb2GdVcHI/AAAAAAAAACU/o2nouAfvV3w/s320/2008HouseSparrow.jpg" width="320" /></a></div>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; దాదపు పది సంవత్సరాలనుండి (sparrows ) పిచ్చుకలని చూడటం లేదు,ఏమయిపోయయో ! ఎందుకు అంతరించిపోయాయో తెలియడం లేదు .బహుశా ప్రస్తుత&nbsp; వాతావరణం కాలుష్యం వలన ఉండాలే క ఎక్కడికైనా వలస వెళ్లి పోయి ఉంటాయేమో ? మన రాష్ట్రము లోనేన ,అన్ని రాష్ట్రాల్లో కూడా కనిపించడం లేదా ?&nbsp; బుజ్జిగా ,ముద్దుగా , కిచ కిచ లాడుతూ&nbsp; పిచుకలు కన్పించేవి ,ఇంటిలోకి కూడా వచ్చేవి . &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; నాకయితే పిచ్చుకలంటే చాల ఇష్టం,మా చెల్లి వాళ్ళ అబ్బాయితో 'sparrows చాల ఉండేవి ,ఇంటి ముందు ఏ&nbsp; పప్పు ఆరబెట్టిన వచ్చి వాలిపోయేవి వాటిని పట్టుకోడానికి ప్రయత్నించేవాళ్ళం,కాని దొరికేవి కాదు' . అని చెపితే అచ్చ్చార్యంగా&nbsp; వింటాడు ,ఎందుకంటే బుక్స్ లో తప్పితే బయట చూడలేదు .ఈ రోజుల్లో పిల్లలు చూద్దామన్న చూడలేరు . పల్లెల్లో ఇంకా ఎక్కు వ ఉండేవి అక్కడ కూడా మచ్చుకి కూడా ఒక్కటి లేదు&nbsp; కనుమరుగైపోయాయి .చిన్నప్పుడు నేను మాత్రం వాటిని పట్టుకోవడాని కి చాల ప్రయత్నాలు చేసేదాన్ని .అమ్మమ్మ వాళ్ళ ఊర్లో ఇంటి బయట వరండ చూరులో&nbsp; పిచ్చుక గూళ్ళు పెట్టేవి .మగ ,ఆడ పిచ్చుకలు రెండు కష్టపడి పుల్లలు తెచ్చి గూడు&nbsp; కట్టుకునేవి .ఆడ పిచుక గుడ్లు పెట్టేది ఆహారాని రెండు ఒక్కసారే బయటకు వెళ్ళేవి కావు .ఎలాగు కష్టపడి ఎక్కి వాటిగుడ్లు ఎలా ఉన్నవో చూసేదాన్ని చిన్న గుడ్లు నల్లని మచ్చలతో&nbsp; ఉండేవి . గుడ్డు లోనుంచి బయటకు వచ్చాక పిల్లలు చూడటానికి అస్సలు బాగుండేవి కావు ,కొంచం పెద్దయ్యాక ముద్దుగా ఉండేవి . అమ్మమ్మ పిచ్చుకలకి&nbsp; పొద్దున్న సాయంత్రం నూకలు, వడ్లు వేసేవారు ,వడ్లును చక్కగా వలుచుకుని తినేవి . అమ్మ వాళ్ళ చిన్నప్పుడు వరి కంకుల్ని వాటికోసం&nbsp; ఇంటి ముందు చెట్టు కి కట్టే వాళ్ళంట, ఒక్కొకటి వలుచుకుని తినేవంట.&nbsp; వాటిని పట్టుకోవడానికి పిల్లలందరూ ట్రై చేసేవారు కాని దొరికితేన ,ఒక సారి ఫ్యాన్ కి తగిలి పిచ్చుక పడిపోయింది ,దానికి సపర్యలు చేసి నీళ్లు తాగించి పడుకోబెట్టి 'ఇంక ఎగరలేదులే ఇంటిలోనే ఉంచుకోవచ్చు అనుకున్న' తీర పొద్దున్నే లేచేసరికే అది ఎగిరి పోయింది ,చాల బాధపడ్డాను .ఎంతో ముద్దుగా ,జంటగా కనిపించే పిచ్చుకమ్మలని మళ్ళి &nbsp; చూడగలమ ?&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1714060689892018725-7117916455668942617?l=anaghagodaavari.blogspot.com' alt='' /></div>anaghahttp://www.blogger.com/profile/11276249421343447626noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1714060689892018725.post-48006145115296782542011-03-13T10:56:00.000-07:002011-03-13T10:58:51.984-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; చిన్ననాటి స్కూల్ లో&nbsp; చదివిన బ్లాగ్ మిత్రులు వచ్చేరు,&nbsp; అని మా దాదా&nbsp; ఫోన్ చెయ్యగానే ఆశ్చర్యపోయాను &nbsp; ! రెండు&nbsp; రోజుల క్రితమే చెప్పింది ,ఏదో మాటవరసకు అని ఉంటారులే నిజంగా వస్తరంటలే అనుకున్న . అక్క వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళెను ,పరిచయ కార్యక్రమలయ్యాయి .అసలే నాకు చిన్ననాటి జ్ఞాపకాలంటే చాల ఇష్టం .మా స్కూల్ లో&nbsp; చదివిన మిత్రులు&nbsp; బ్లాగ్ ద్వార పరిచయమయ్యి కలుసుకోవడం చాల చాల హ్యాపీగ&nbsp; అన్పించింది .ఇంకా మా కబుర్లులన్ని ఫ్లాష్ బ్యాక్ కి వెళ్ళాయి ,మా&nbsp;&nbsp; పిల్లలు కూడా మాతో పాటే ఎంతో ఆసక్తితో మా చిన్ననాటి కబుర్లు వింటూ కూర్చున్నారు .టైం చాల సరదాగా&nbsp; గడిచిపోయింది .మిత్రులు కొత్తవ్యక్తిలా అనిపించలేదు . </div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1714060689892018725-4800614511529678254?l=anaghagodaavari.blogspot.com' alt='' /></div>anaghahttp://www.blogger.com/profile/11276249421343447626noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1714060689892018725.post-45587285351460130402011-03-13T07:49:00.000-07:002011-03-13T07:49:35.198-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; " నీకో బాధకరమయిన విషయం చెప్పనా"అంది పెద్దక్క ఫోన్లోలో .చెప్పు అన్నాను కాస్త భ యపడుతూ."ఏమిలేదు మన ఈశ్వర్ రావు మామయ్య ఓల్డ్ ఎజ్ హోం లో ఉన్నరు ,బర్త్ డేకి ఆర్ఫన్ హోం లో స్వీట్స్ పంచడానికి వెళ్ళితే అక్కడ చూసేను ,చాల బాధవేసింది,&nbsp; వాళ్ళ పిల్లలమీద చాల కోపంగా ఉంది , ఆయనకీ ఎలా హెల్ప్ చెయ్యల అని ఆలోచిస్తున్నాను అంది " .అది వినగానే&nbsp; నాకు చాల బాధ వేసింది .ఆరోజంతా మనసు వికలంగ ఉంది ఆయన గుర్తుకు&nbsp; వస్తూనే ఉన్నారు .&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;</div><div style="text-align: left;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ఈశ్వర్ రావు అంకుల్ మాకు బందువు ,అంతకంటే ఎక్కువ నాన్న గారి కి స్నేహితులు ,సెంట్రల్ గవర్నమెంట్ లో చాల పెద్ద పోస్ట్ లో ఉండేవారు ,సంపన్న కుటుంబం .ఇల్లు జమిందారుల ఇల్లులాగా,ఇస్వర్యంతో కళకళలాడుతుండేది .ఆ ఇంటి ఇల్లాలు లక్ష్మి దేవి,పేరుకు తగ్గట్టే లక్ష్మి దేవి&nbsp; లాగేఉండేది,ఎంతో సహనం ,అలుపు అంటే తెలియదు భర్తకి ,పిల్లలకి ,ఇంటికి వచ్చిన అతిధులకు&nbsp; రకరకాల వంటలతో కడుపు నిండా పెట్టటమే ఆమెకు తెలుసు .ముగ్గురు ఆడ పిల్లలు ,ముగ్గురు మగపిల్లలు .వచ్చేపోయే అతిధులతో,నౌకర్లతో,కార్లతో&nbsp; చాల హడావిడిగా ఉండేది .వాళ్ళు శివ భక్తులు ,చాల పెద్ద పూజ మందిరం ఉండేది .నిత్యం పూజలు చేస్తుండేవారు .పిల్లలందరినీ అపురూపంగా కష్టమంటే ఏంటో తెలియకుండా పెంచేరు .&nbsp; క్రమశిక్షణతో ,భయ భక్తులతో ఆరుగురి పిల్లలని పెద్ద చదువులు చదివించేరు,అందరు ఇంజినిరులే స్టేట్ గవెర్నమెంట్ లో మంచి స్థాయిలో ఉన్నారు&nbsp; .అందరికి మంచి సంబందాలు చూసి చాల గ్రాండ్ గ&nbsp; జరిపించారు .గ్రాండ్ చిల్డ్రన్ నీ కూడా వాళ్లేపెంచి చదివించేరు.ఆస్తుల పంపకాలు చేసేరు&nbsp; .అందరు కోటిస్వరులే&nbsp; మంచిగా స్థిరపడ్డారు. &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; ఒకరోజు హటాత్ గ&nbsp; లక్ష్మి దేవిగారు గుండెపోటుతో వెళ్ళిపోయారు .ఈశ్వరావుగారు ఒంటరివారు అయ్యారు .అక్కడివరకే నాకు తెలుసు ,పిల్లలదగ్గరే ఎక్కడో హ్యాపీ&nbsp; ఉండి ఉంటారనుకున్నకానీ ఇలా అనాదల.............ఈ రోజుల్లో ఈశ్వరరావు గారిలాంటి వాళ్ళు ఎంతమందో ? &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; తల్లిదండ్రులు పిల్లలని అపురూపంగా పెంచి ,ఖర్చుకి వెనుకాడకుండా చదివించి మంచి ప్రయోజకులని చేసి ,వారు అభివృదిలోకి వచ్చి సంతోషంగా ఉండాలని అనుక్షణం తాపత్ర పడతారు .మరి పిల్లలెందుకు ఇంత స్వార్ధంగా తయారయ్యారు ? &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; ఆ మధ్య&nbsp; యండమూరి గారి అంతర్ముఖం అనే టీవీ షోలో పట్టాబి గారు మాట్లాడుతూ ,ఓల్డ్ ఎజ్ హోం లో పెట్టడం తప్పులేదు ,వారి వయసు వాళ్ళు ఉంటారు కాబట్టి కాలక్షేపం గ ఉంటుంది అన్నారు . అల మాట్లాడటం నాకు నచ్చలేదు . తల్లి దండ్రులు కూడా పిల్లల గురించి అలాగే అనుకుంటే ? కుటుంబ సభ్యులతో కలిసి ఉండే ఆనందం ,అనాధల్లాగా &nbsp; అక్కడ ఉంటె వస్తుందా ?&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1714060689892018725-4558728535146013040?l=anaghagodaavari.blogspot.com' alt='' /></div>anaghahttp://www.blogger.com/profile/11276249421343447626noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1714060689892018725.post-92082536174414852822011-03-01T23:00:00.000-08:002011-03-01T23:00:19.278-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh6.googleusercontent.com/-gC8SYsBz8fs/TW3qlSBDrhI/AAAAAAAAACQ/aPctw9We8m4/s1600/Lord_Shiva_Wallpaper_yn6xf.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://lh6.googleusercontent.com/-gC8SYsBz8fs/TW3qlSBDrhI/AAAAAAAAACQ/aPctw9We8m4/s320/Lord_Shiva_Wallpaper_yn6xf.jpg" width="320" /> </a></div><div style="text-align: left;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ఓం నమః శివాయః </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1714060689892018725-9208253617441485282?l=anaghagodaavari.blogspot.com' alt='' /></div>anaghahttp://www.blogger.com/profile/11276249421343447626noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1714060689892018725.post-78262612945416667602011-01-21T04:06:00.000-08:002011-01-21T04:06:54.972-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; నూతన సంవత్సర మరియు&nbsp; సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలతో <br />ఈ సంక్రాంతి పండగకి అమ్మ వాళ్ళ ఇల్లు కళకళ లాడింది ,కూతుళ్ళు-అల్లుళ్ళు ,కొడుకులు-కోడళ్ళు ,మనవళ్లు-మనవరళ్ళతో, ఎవ్వరు మిస్ కాకుండా అందరు వచ్చేరు .వారం రోజులు క్షణం లాగా గడచిపోయాయి . కొత్త బట్టలు, ఒకరికి ఒకరు గిఫ్ట్ ఇచ్చుకోవడం.పెద్ద పెద్ద పిండి వంటలు, ఈ వయసులో కూడా అమ్మ కూర్చోదు ,బయట కొననీయదు&nbsp; అన్ని అమ్మ చేసేస్తుంది .అంత ఓపిక ఎక్కడ నుంచి వస్తుందో అన్పిస్తుంది .పిల్లకోసం చేస్తున్నాను అనుకుంటే చాలు ,అమ్మకు ఓపిక వస్తుంది .పిల్లల అల్లరి ,మా కబుర్లతో ఇల్లంతా సందడి. &nbsp; అమ్మ ,నాన్నల ముఖాల్లో ఆనందం ,వారి సంతోషంగా ఉంటె మా అందరికి ఆనందం.ఈ సంక్రాంతి సిటీలో ఉండే అమ్మ వాళ్ళింటిలో కన్నా అందరం కలిసి, నానమ్మ వాళ్ళ ఊరులో సంక్రాంతి జరుపుకుని ఉంటె ఇంకా బాగుండేది అన్పించింది .<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; మా చిన్నప్పుడు నాన్నగారు ఉద్యోగ రీత్య ఎంత దూరం లో ఉన్న ,సంక్రాంతికి మాత్రం నానమ్మ వాళ్ళ ఊరు తీసుకువచ్చేవారు .మా అందరికి ఆ ఊరంటే బోలెడంత ఇష్టం .<br />నానమ్మ వాళ్ళ ఊరు చిన్న గ్రామం ,చుట్టూ పచ్చని పొలాలు .....పొలాల గట్లమీద అన్ని తాడి చెట్లు ,ఈత చెట్లు ఎక్కువగా ఉంటాయి. (వేసవిలో ముంజలకు కొదవే ఉండదు)చెరువు,ఒకేఒక్క గుడి రామాలయం .&nbsp; .ఊరికివచ్చి రాగానే పిల్లల గ్రూప్&nbsp; మా కజిన్స్ వచ్చి మా చుట్టూ చేరి ఊరిలో విశేషాలు చెప్పేవారు .పొద్దున్నే ఎక్కడికి&nbsp; వెళ్ల లో&nbsp; ప్రోగ్రాం ఫిక్స్ చేసేవారు,పొద్దున్నే ఇదు గంటలకు పొలాల గట్టుల మీద పూచే ముళ్ళ గోరింట పూలు,డిసెంబర్ పూలు&nbsp; ,బంతి పూలు కోసుకువచ్చే ప్రోగ్రాం &nbsp; .తెల్లవారు జాము ఇదు గంటలకే లేచేవాళ్ళం ,మంచు తో ఊరు ,పొలాలు ఏమి కన్పించేవి కాదు ,జలుబు చేస్తుందని బయటకి రానిచ్చేవారు కాదు.ఎలాగోలా తప్పి చ్చుకుని&nbsp; &nbsp; బయటపడేవాళ్ళం ,అప్పటికే పిన్ని వాకిలిని ఉడ్చి పచ్చని పేడ కలాపి వేసేది .నాయనమ్మ పెద్ద పెద్ద గీతాల ముగ్గు పెట్టేది ,గుప్పెడ నిండా ముగ్గుపిండి&nbsp; తీసుకుని నలుగు వేళ్ళనుండి సన్నటి గీతాలు గిసేది, వాకిలి నిండా చాల పెద్ద ముగ్గు పెట్టేది ,చుస్తాకి&nbsp; రెండు కళ్ళు చాలేవి కాదు.అల వెయ్యాలని చాల ప్రాక్టీసు చేసేదాన్ని ,కాని ఇప్పటికి అలవేయలేను .నెల పట్టినదగ్గరనుంచి అన్ని రకాల ముగ్గులు వెయ్యవచ్చు,కానీ భోగిరోజుమాత్రం&nbsp;&nbsp;&nbsp; గడులను క్లోజ్ చేసి&nbsp; ముగ్గువెయ్యాలని ,సంక్రంతిరోజు&nbsp;&nbsp; గడులను ఒపెన్చేసిముగ్గు వెయ్యాలని ,కనుమ రోజు రధం ముగ్గు వెయ్యాలని నానమ్మ దగ్గరే తెలుసుకున్నాను .నలుగురం&nbsp; అక్క చెళ్ళల్లం ,మాకజిన్స్ అంత చలిలో బయటకు వచ్చేవాళ్ళం . పల్లేటురుల్లో భోగి రోజే కాకుండా రోజు చలిమంటలు వేస్తరు,అక్కడ కాసేపు కుర్చునేవాళ్ళం .ఈలోపు మా దాదా అందరితో పిచ్చపాటి కబురులు చేప్పేసేది .దారిపొడవునా అందరు పలకరిస్తుండేవారు ,మేము ఒకనవ్వు నవ్వి ముందుకు వెళ్ళిపోయేవాళ్ళం . దాదని మాత్రం వదిలేవాళ్ళు కాదు బంధువులతో కలుపుగోలుగా ఉండేది ,అభిమానులు కూడా ఎక్కువ .మంచులో పొలాల గట్లమీద పువ్వులు కోసుకుని పనిలోపని పెసర ,మినప కాయలు కోసుకువచ్చేవాళ్ళం .అప్పటికి ఇంకా కాయలు ముదురేవి కాదు అయిన కోసేసేవాళ్ళం .ఇంటికి వచ్చి పూలన్నిటిని మాలలు కట్టి&nbsp; గుమ్మలకి వేలడదియటం ,బంతిపూలు&nbsp; ,అరిసెల వాసనలతో ఇల్లంతా గుబాలించేది.డిసెంబర్ పూలు వైలెట్ కలర్ &nbsp; ,ముల్లగోరింత ,పక్క టౌన్ నుంచి కనకాంబరాలు మరువం చిన్నన గారు తీసుకు వచ్చేవారు ,మాలలుకట్టి జడ పొడవున పెట్టుకునేవాళ్ళం . <br /><br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; అమ్మ,పిన్ని పిండివంటలు వంటలతో ,నాన్నగారు ,చిన్నన గారు&nbsp; వచ్చిన బంధువులతో కబుర్లలో ఉండేవారు . అల చెయ్యండి ,ఇళ్ళ చెయ్యండి అని ఆర్డర్ వేస్తూ నాయనమ్మ , మేము&nbsp; హరిదాసుల్లు, గంగిరెద్దులవారు వస్తే వాళ్ళకి బియ్యం వెయ్యటానికి పోటి పడేవాళ్ళం . గొబ్బెమ్మలు పెట్టి వాటిలో&nbsp; గుమ్మడి పూలు వాటిని ఎవ్వరు తొక్కకుండా ,ఒక కంట కాపలా. గోరింటాకు కోసుకోచ్చుకుని&nbsp; పెట్టుకుని&nbsp; ఎవరిదీ బాగా పండిందో అని పోటి .పండగరోజు పట్టు లంగాలు వేసుకుని ,చక్కగా తయారయ్యి చుట్టలందరి ఇళ్లు చుట్టి వచ్చేవాళ్ళం.పండగ రోజు కాసిం వచ్చేవాడు ,ఇదు ఊరులకు కలిపి ఒకే ఒక్క టైలర్ ,ముందు తీసుకు రాకుండా పండగ రోజు తీసుకు వచ్చినందుకు కోప్పడేవారు ,తరవాత పిండివంటలు పెట్టేవారు .నాన్నగారి చిన్నప్పట్నించి ఆయనే టైలర్&nbsp; అంట! అమ్మ నాన్నగారిని మమ్మల్నందరినీ అప్యాంగా పలకరించి చాల సేపు కబుర్లు చెప్పి వెళ్ళేవాడు .రాసులు పోసి ఎర్రటి&nbsp; రేగుపళ్ళ బండి వచ్చేది, సోలడు వడ్డు ఇస్తే సోలడు రేగు పళ్ళు ఇచ్చేవాడు(బార్టర్ సిస్టం ) ,మా అందరికి ఇష్టమని ,మా పిన్ని చాల రేగు పళ్ళు కొనేవారు .అందరి ఇంటి ముందు పురి ,పాత్ర&nbsp; ఉండేవి( వడ్డు నిల్వ ఉంచడానికి )కానీ ఈ రోజుల్లో ఎక్కడ అవి కన్పించడం లేదు .ఎడ్లు ,ఎడ్ల బళ్ళు ,ఆవులు ,గేదలు అందరి ఇళ్ళలో ఎక్కువుగా ఉండేవి ,ఇప్పుడు అవికూడాతగ్గిపోయాయి . ఒకప్పుడు గ్రామాలూ లక్ష్మి తో కళకళ లాడుతుం డేవి. ఇప్పుడు చుస్తే మనుషులే కరువయ్యారు ,ముసలి తల్లి దండ్రులు మాత్రం ఉంటున్నారు .పిల్లలందరూ వేరే దేశాల్లోను ఉంటున్నారు .&nbsp; <br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; అందరిళ్ళలో పందెం కోళ్ళు పెంచేవారు, పండగరోజు భోజనాలతరవత కుర్రవాళ్ళు ఎవ్వరు కనిపించేవాళ్ళు కాదు .పక్క ఊరిలో రెండు&nbsp; కిలోమీటర్ల&nbsp; దూరం లో కోళ్ళపందేలు ,ఎడ్ల పందేలు జరిగేవి ,అందరు అక్కడికి వెళ్లి పోయేవారు .మాకు వెళ్లలన్పించి మేము వస్తామంటే ,"అమ్మో !పెదనాన్న చుస్తే ఎమన్నా ఉందా?మమ్మల్ని వెళ్లనియ్యరు " అని&nbsp; చిన్నన గారి అబ్బాయిలిద్దరూ ఎవ్వరికి తెలియకుండా వెళ్ళేవారు .మాకే కాకుండా ,నాన్నగారంటే అందరికి టెర్రర్ . కానీ ఉరు వస్తే అట విడుపు .అల్లరి ,ఆటలు, కబుర్లు సంతోషంగా రోజు లు గడచేవి .<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; మన సంస్కృతి సంప్రదాయాలు మరుగున పడుతున్నాయని అందరికి బాధగా ఉంది ,ఈ తరం పిల్లకి అవి తెలియచేయాలని స్కూల్స్లో ,కాలేజి ,ఇంజనీరింగ్ కాలేజి లలో కూడా&nbsp; చాలచక్కగా &nbsp; సంక్రాంతి సంబరాలు జరుపుతున్నారు . ఇదు వరకు ముగ్గులపోటిలు మాత్రమే పెట్టేవారు .ఇప్పుడు ఇవన్ని&nbsp; చూసి పిల్లలు, ' సంక్రాంతి పండుగ అంటే ఇలాజరుపుకుంటారని మాకు ఇప్పుడే తెలిసింది' అని చెపుతున్నారు .శుభా పరిణామమే .<br />&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1714060689892018725-7826261294541666760?l=anaghagodaavari.blogspot.com' alt='' /></div>anaghahttp://www.blogger.com/profile/11276249421343447626noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1714060689892018725.post-9700808952469849782010-12-20T09:37:00.000-08:002010-12-20T09:37:26.381-08:00&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ఆరు ఏళ్ళ క్రితం ,ఒక ఆదివారం ఇంట్లో పని అయిన తరువాత&nbsp; పన్నెండుగంటలకు కూర్చుని&nbsp;&nbsp; పుస్తకం చదువుతున్నాను.<br /><div style="text-align: justify;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <div style="text-align: justify;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;చుట్టూ శూన్యం ఎక్కడ ఉన్నానో అర్ధమవలేదు.అంతట&nbsp;చీకటి&nbsp;అక్కడక్కడ&nbsp;మినుకుమినుక&nbsp;మంటూ&nbsp;చుక్కలు&nbsp;,చుట్టూ చూస్తే&nbsp;ఎవ్వరు లేరు&nbsp;,&nbsp;అమ్మో! ఎక్కడకు వచ్చెను ?ఎవ్వరు లేరు ,తెలియని చోటికి వచ్చెను &nbsp;వెళ్లిపోవాలి అని ప్రయత్నిస్తున్న,కానీ&nbsp;వెళ్ళాలని చూస్తే గాల్లో&nbsp;తేలుతున్నాను&nbsp;.భయంతో&nbsp;&nbsp;చెమటలు పట్టాయి ఇంటిలో అందరిని పేరు పేరు నా&nbsp;&nbsp;పిలుస్తున్న&nbsp;ఎవ్వరు పలకడం లేదు&nbsp;.పై పైకి&nbsp;వెళ్ళిపోతున్న&nbsp;,చాల&nbsp;సేపు ప్రయాణం&nbsp;తరువాత తెల్లటి&nbsp;ప్రదేశానికి వచ్చెను .చుట్టూ చల్లగాలి&nbsp;,అంత మంచు,&nbsp;నడుస్తున్నాను&nbsp;.ఎటునుంచి ఇంటికి&nbsp;వెల్లాల అనే ఆలోచనే&nbsp;!కొంతదూరం&nbsp;నడిచేను ,అంతే! ఎదురుగ శివ పార్వతులు నావైపే చూస్తున్నారు ,నాలో ఆనందం ,భయం ."దయచేసి నన్ను పంపించెయ్యండి ,నాకు అమ్మాయి ఉంది నాకోసం ఎదురు చూస్తా ఉంటది"అటు వైపునుంచి ఉలుకు లేదు పలుకులేదు .వాళ్ళ కాళ్ళ దగ్గకుర్చుని ఒకటే బతిమలుతున్న ,వారు మాత్రం ఏమి మాట్లాడకుండా ప్రసాంతంగా నావైపు చూస్తున్నారు .నాకళ్లలో నీళు,ఇంకా అక్కడనుంచి లేచి వారి చుట్టూ తిరిగి దారి కనపడద్దేమో అని వెతికేను ,ప్చ్ !నిరాశే ఏడుస్తూ మళ్ళి వారి దగ్గరకు వచ్చెను ,నా ప్రాణమంత మా అమ్మయి చుట్టూ ఉంది .మళ్ళి పంపించేయ్యమని బ్రతిమలేను .కొంతసేపటికి మళ్ళి నేను చీకటిలో , సూన్యంలో ఉన్నాను ,గాల్లో ప్రయాణం. &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ఉలిక్కి పడి చుట్టుచుసేను పుస్తకంనా చేతుల్లోనే ఉంది . టైం చుస్తే ఒంటిగంట దాటింది ,ఒక్కసారే గుండె లబడబ్ చప్పుడు నాకే విన్పించింది టెన్షన్ తో వళ్ళంతా చమటలు పట్టాయి .హమ్మయ్య ! ఇంటిలోనే ఉన్నానా ?అంతా గుర్తు వచ్చింది ఒక్కసారే వళ్ళుజలతరించింది . ఇంటిలో అందరితో చెప్పెను, అచ్చర్య పోయారు.శివపార్వతులు ఎందుకు కన్పించారో నాకు అర్ధమవలేదు !కనీసం నేను తలుచుకోవడం కూద చెసెదన్ని కాదు, నిజంగా శివపార్వతులు మంచుకొండల్లోనే ఉంటారా!చాల కాలం వరకు ఆ దృశ్యాన్ని మర్చిపోలేకపోయా .అప్పటినుంచి ఏదో ఒక సంఘటనలు జరుగుతుండేవి . <br />&nbsp; మా ఇంటిలో ఎక్కువగా వెంకటేశ్వర స్వామి నే పుజిస్తారు .చిన్నప్పుడు ఎక్కువగా తిరుపతి తీసుకు వెళ్ళేవారు ,శివాలయాలకు తక్కువుగా తీసుకు వెళ్ళేవాళ్ళు.శివరాత్రి అప్పుడు మాత్రం తీసుకువెళ్ళేవారు . అందుకేనేమో పెద్దయ్యాక దేవుడంటే వెంకటేశ్వరస్వామి ,షిర్డీ సాయి బాబా నే ఎక్కువగా పూజ చేసేదాన్ని.అందరిలాగే నాకు పెద్ద డైలమ ,అసలు నిజంగా దేముడున్నాడా!ఎప్పుడు నాలో సంఘర్షణ,పైన సంఘటనతో నాకు దేముడున్నాడు అని నమ్మకమేర్పడింది .అప్పటినుంచి శివాలయానికి ప్రతి సోమవారం వెళ్ళటం ,ఏ కష్టమొచ్చిన ఓం నమః శివాయ అనుకోకుండా ఉండలేను .ఏ వూరు వెళ్ళిన శివాలయం వుంటే దర్శించుకుంట .శివుడు నాకు ఇష్ట దైవం అయ్యాడు.ఈ సంవత్స్తరం శివరాత్రి రోజే మా పెళ్లి రోజు కూడా అవడం చాల ఆనందగా వుంది .<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; మాములుగా అయితే&nbsp;&nbsp;ఒక్క పూట కూడా తినకుండా&nbsp;&nbsp;ఉండలేను&nbsp;.కాని&nbsp;కార్తీకమాసం&nbsp;,శివరాత్రి కయితే&nbsp;&nbsp;ఉపవాసము ఉండగలను .ఇదంతా మన సంకల్పబలమేమో ! </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1714060689892018725-970080895246984978?l=anaghagodaavari.blogspot.com' alt='' /></div>anaghahttp://www.blogger.com/profile/11276249421343447626noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1714060689892018725.post-49729860622509144292010-12-19T06:55:00.000-08:002010-12-19T07:02:23.169-08:00<span class="Apple-style-span" style="font-family: Helvetica, Arial, Verdana, 'Trebuchet MS', sans-serif; font-size: 10.8333px; color: rgb(99, 32, 53); "> నాన్న గారి ఉద్యోగ రీత్యా హైదరాబాద్లో ఉన్నాము .అప్పటికే అక్కవాళ్ళు కోత్త స్కూల్లో జాయిన్ అయ్యారు . నాకు నాలుగేళ్ళ వయసు ,అక్క వాళ్ళు చదివే స్కూల్లోనే నన్ను ఒకటవ తరగతిలో చిన్న అక్క తో <span class="Apple-style-span" style="font-size: 10.8333px; ">పాటు ఆమె క్లాసు లో కొత్తగా జాయిన్ చేసేరు .కొత్త అయిన నేనేమి ఏడవలేదు అక్క వాళ్ళతో చక్కగా వెళ్ళెను .స్కూల్ లో నాతోటి పిల్లలు చాలామంది ఉన్నారు ,వాళ్ళందరిని చూస్తాఅక్కతో పాటు నుంచున్నాను .ఇంతలో క్లాసు లోకి మాస్టర్ వచ్చేరు .మాస్టర్ గారికి నన్ను అప్పచెప్పి అక్క వెళ్ళిపోయింది.మాస్టర్ గారు తెల్లగా, లావుగా పంచె కట్టుకుని ,పిలక ,నుదుటన పొడవాటి తిలకం,అయన పేరు శ్రీనివాసాచారి .నన్ను ఎత్తుకుని ముద్దుపెట్టుకుని(నేను చాల బొద్దుగా ముద్దు ఉండే దాన్నంట) అయన టేబుల్ మీద కుర్చోపెట్టుకున్నారు.స్కూల్ అయిపోయాక అక్కవల్లతో కలిసి ఇంటికి వెళ్ళిపోయాను .మర్నాడు స్కూల్కి వెళ్ళాక మాస్టర్ గారు నన్ను టేబుల్ మీద కూర్చోబెట్టారు ,మిగతా పిల్లలందరూ బల్లల మీద కూర్చున్నారు.మాస్టర్ గారు జేబులోనుంచి పటిక బెల్లం ముక్కలు (పలకలుగా చిన్నవిగా ఉన్నాయి )నాచేతిలో పోసేరు ,నాకు బాగా నచ్చయి,తిన్నాను .</span></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Helvetica, Arial, Verdana, 'Trebuchet MS', sans-serif; font-size: 10.8333px; color: rgb(99, 32, 53); "><span class="Apple-style-span" style="font-size: 10.8333px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: 10.8333px; ">పిల్లలందరికీ బోర్డ్ మీద రాసి రాయమనేవారు .నాకయితే పలకమీద రాసిచ్చి దిద్దమనేవారు .నేను రోజు అయన టేబుల్ మీదే కుర్చునేదాన్ని ,రోజు పటికబెల్లం ముక్కలు ఇచ్చేవారు .నా స్కూల్ డేస్ మొదటి సంవత్సరం సంతోషంగా గడిచిపోయింది (ఈ మధ్య మా స్కూల్ ,అప్పట్లో మేము ఉన్న ఇల్లు అన్ని చూసి వచ్చెను .(అక్కడ రెండు ఏళ్ళ తరవాత వేల్లిపోయము ) మల్లి ఇప్పుడే చూడటము,నా సంతోషాన్ని మాటలతో చెప్పలేను . <span class="Apple-style-span" style="font-size: 9.16667px; "> రెండో తరగతిలోకి వచ్చెను ,నన్ను అక్కని ప్రైవేటు కి పంపించేరు,నేను సైలెంట్ ,అల్లరి చేసేదాన్ని కాదు .అక్క అల్లరి చెప్పక్కరలేదు ,చాల గడుసు ,ఆటలు ,పాటలు.ఆమె ఫస్ట్ ఉండాలి .వేరే ఎవరికయినా వచ్చిందా కంటిచుపుతోనే భస్వం చేసేది . సన్నగా ,తెల్లగా ఉండేది ,స్టైల్ గ తయారవడం చాల ఇష్టం ,అమ్మ జడ వేసినాక చివర్లో నీళ్ళు తడిపి ఉంగరాలు వచ్చేలాగ తిప్పేది ,పౌడర్ టిన్నుమేము ఇల్లంతా పడేస్తామని అమ్మ పైన పెట్టేది ,మన" దాదా" గారికి అందేది కాదు,కానీ మొహానికి పౌడర్ రాసుకుని కాటుక పెట్టుకోవాలి ఏంచెయ్యాలి ?బియ్యం డబ్బా దగ్గరకు వెళ్లి చేతులు దాంట్లో పెట్టేసి ,చిన్న చేతులతో మొహమంతా పులుముకునేది .బియ్యంలో ఉన్న వైట్ డస్ట్ పేస్ మీద ,కాటుక తీసుకుని అమ్మకు తెలియకుండా ఫిష్ ఆకారంలో కళ్ళ చివరివరకు పుల్లతో దిద్దేది . </span></span></span></span></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Helvetica, Arial, Verdana, 'Trebuchet MS', sans-serif; font-size: 10.8333px; color: rgb(99, 32, 53); "><span class="Apple-style-span" style="font-size: 10.8333px; ">ప్రవేట్ క్లాసు లో ఫిఫ్త్ క్లాసు వరకు ఒక గ్రూప్ గా కుర్చోపెట్టేవారు .అందరికి క్లాసు వర్క్ ఇచ్చేవారు. టేబుల్స్ ,,తీసివేత, కూడికలు ఇచ్చేవారు . మనమందరం ఒక్కసారే మాస్టర్ దగ్గరకు వెళ్లి చుపిద్దము అని చిన్న అక్క మాతో చెప్పేది .నాది ఇంకా అవలేదు మీరంతా మెల్లిగా రాయండి అని చెప్పేది.నాది ముందు అయిపోయిన అమెది అవలేదేమో అని కుర్చునేదాన్ని ,మిగతా ఫ్రెండ్స్ అందరుకూడాస్లోవ్గా రాస్తా ఉండేవాళ్ళు .ఈలోపుచిన్నక్క వెళ్లి మాస్టర్ కి చుపించేసేది ,అందరికన్నా ముందు రాసినందుకు ఆమెని మెచ్చుకుని ,ఇంకా రాయనందుకు మిగతావారిని తిట్టేఅలా ఎందుకు చేసేవు అని అడిగే దైర్యం ఎవరికి ఉండేది కాదు ,ఒకవేళ ఎవరయినా అడిగితె వాళ్ళ పని అయిపోయేది .చిల్డ్రన్స్ డే కి ఆటల పోటీలు పెడితే ,నాకన్నా ముందు పరిగెత్తవద్దు అని సైగ చేసేది నేను నా ఫ్రెండ్స్ మణిమాల ,లక్ష్మి సరే అని తల ఉపే వాళ్ళం.నాకు ప్రైజ్ తీసుకోవాలని కోరిక ఉండేది ,కానీ ఏమి చేయలేకఎదాన్ని .తన ఫ్రెండ్స్ కి కూడా కళ్ళతో వార్నింగ్ ఇచ్చేది .అనిట్లో ఆమె ఫస్ట్ తనకే ప్రైజెస్. ఇంతచేసిన ఫ్రెండ్స్ అందరు ఆమె వెనుకే తిరిగేవాళ్ళు .<span class="Apple-style-span" style="font-size: 10.8333px; "> ఇంటి లో కూడా ఆమె చెప్పినట్లే చెయ్యాలి ,లేకపోతె అందరితో పోట్లడేసేది.అమ్మ ,నాన్న లు ముద్దుగా "బెడగుండా రాక్షసి" అనిపిలిచేవాళ్ళకారెంబోర్డ్ ఆటలో ఆమెఓడిపోతుందిఅంటే , అన్ని కలిపేసి వెళ్లి పోయేది .ఓటమి అంగీకరించదు .నా రెండవ తరగతి అల గడిచింది ,కానీ ఇప్పుడు అవి అన్ని తీపి గుర్తులు.</span></span></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Helvetica, Arial, Verdana, 'Trebuchet MS', sans-serif; font-size: 10.8333px; color: rgb(99, 32, 53); "><span class="Apple-style-span" style="font-size: 10.8333px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: 10.8333px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: 10.8333px; "> పెద్దయ్యాక దాదాగిరి మానేసింది మా పండక్క.లీడర్ క్వాలిటీస్ మాత్రం ఉన్నాయి ,కాలేజీ లో కూడా పదిమంది ఫ్రెండ్స్ వెనక ఉండేవాళ్ళు , లేక్త్చురర్స్ ,స్నేహితులు బాగా ఇష్టపడేవారు .తెలివితేటలూ ఎక్కువని అందరు మెచ్చుకునేవాళ్ళు .<span class="Apple-style-span" style="font-size: 9.16667px; ">అప్పటిరోజులు తలుచుకుని నవ్వుకుంట వుంటాము .ఇప్పుడు తను బాగా చదువుకుని మంచి జాబ్లో ఉంది.</span></span></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Helvetica, Arial, Verdana, 'Trebuchet MS', sans-serif; font-size: 10.8333px; color: rgb(99, 32, 53); "><span class="Apple-style-span" style="font-size: 10.8333px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: 10.8333px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: 10.8333px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: 9.16667px; "><br /></span></span></span></span></span></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Helvetica, Arial, Verdana, 'Trebuchet MS', sans-serif; font-size: 10.8333px; color: rgb(99, 32, 53); "><div class="post-body entry-content"><div style="clear: both; "></div></div><div class="post-footer" style="font-size: 10px; color: rgb(200, 143, 162); text-align: right; "><div class="post-footer-line post-footer-line-1"></div></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1714060689892018725-4972986062250914429?l=anaghagodaavari.blogspot.com' alt='' /></div>anaghahttp://www.blogger.com/profile/11276249421343447626noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1714060689892018725.post-67367110916224007702010-12-18T08:58:00.000-08:002010-12-18T09:00:05.104-08:00<span class="Apple-style-span" style="font-family: Helvetica, Arial, Verdana, 'Trebuchet MS', sans-serif; font-size: 13px; color: rgb(99, 32, 53); "><div class="post-body entry-content">నా చిత్తూర్ జ్ఞాపకాలు లో మరొకటి . బయటనుంచి అరుపులు ,కేకలు.నిద్రలో ఉన్నానేమో ఉలిక్కిపడి లేచాను ,టైం చూస్తే ఉదయం ఎడుగంటలూ ఆరోజు ఆదివారం స్కూల్ లేదు .బయటికి వచ్చి చూసేను .అప్పటికే అమ్మ గేటు లో నుంచుని <strong>వుంది.పక్కింటి సుబ్రహ్మణ్యం తన ఇద్దరి బార్యలని రోకలిబండ తో తన్నుతున్నాడు ,మద్డ్యలో వాళ్ళకున్న పొడవాటి కురులను మెలిపెట్టి నేలకేసి కొడుతున్నాడు .చుట్టూ జనం బొమ్మల్లా చూస్తున్నారు .అమ్మ కోపాన్ని ఆపుకోలేకపోయింది .అపూ !వాళ్ళమీద చెయ్య పడిందా మర్యాదగా వుండదు ,అనిఅరచింది .సుబ్రమణ్యం కూడా షాక్! రోకలిబడని పడేసి ఇంట్టిలోకి వెళ్లి తలుపు వేసుకున్నడు .చట్టువున్నవారు అమ్మని అభినందిన్చేరు .రోజ్జుఇదే గొడవ అమ్మకూడా పట్టించుకునేది కాదు మనకెందుకులే అనుకునేది ,ఆరోజు మాత్రం అదేబ్బలకి వారు బతకరేమో అని వారి విషయంలో కల్పించుకుంది అమ్మాంటే అచుట్టుపక్కల గౌరవం ఆఫీసర్ గారి వైఫ్ గ అందరు రెస్పెక్ట్ ఇచ్చేవాళ్ళు . సుబ్రమణ్యం వాళ్ళుమాపక్క ఇంటిలోవుండేవారు ,వారిది పెద్ద లోగిలి ఇల్లు ,కంపౌండ్లోనే పది మగ్గలదాకవుందేవి .చీరలు నేస్తవుండేవారు ,పీలగాపోట్టిగా తెల్లగావుండే సుబ్రమన్యంకి బార్య నలుగురు ఆడపిల్లలు ఒక మగపిల్లవాడు .బార్య మంచి హైటు మొకల్లవరకువుందే పొడవాటి కురులు, చెల్లెలు సరోజ ఇంక అందంగా వుంటుంది .ఈ పొట్టి హీరో మరదలినిఇష్టామంట ,నాకు !మీ చెల్లి ని ఇచ్చి పెల్లిచేయ్యండి లేకపోతే చచిపోతనని అనేవాడట !అలబార్యని హింసించేవాడు.నిజంగానే రొండు సార్లుఎట్టేమ్ప్ట్ చెస్తే దానితో ఆమె బయపడి పేరెంట్స్ ని చెల్లి ని బతిమాలి మంగల్యాన్ని రక్షించమని కోరిందంతా .వాళ్ళు ఒప్పుకోలేదు చివరికి ఎలాగైతేనేమి వప్పిచింది . తన కా పురాన్ని షేర్ చెయ్యలంటే ఎవరికిఇష్టం వున్నటుంది ,అది సొంత చెల్లితో !సరోజకి కష్టాలు ప్రారంబం ,అక్క సరిగ్గా తిండి పెట్టెకాదంట మాటలతో చేతలతో బాగా బాద పెట్తేదాంత .సరోజ కి ఒక బాబు పుట్టెడు కష్టాలు ఇంక ఎక్కువయ్యంత.సరోజతో మాట్లాడేవారే లేరు చుట్టుపక్కలఎవరితోను మాట్లాడనిచ్చేదికదంతా .బాధలు బరించలేక సరోజ ఎదురు తిరగడం మొదలుపెట్టింది .రోజు యుద్ధం అగోదవతో ఇద్దరినీ కొట్టడం మొదలు పెట్టేడు . వల్లామ్మయలు గీత లతా నాస్నేహితులు వాళ్ళతో ఆడుకుంటూ వుండేదాన్ని వాళ్ళింటిలో మగ్గాలమీదే నేస్తూవుంటే నాకుఅచ్చర్యంగా వుండేది !మగ్గాలు కాలిగా వున్నపుడు నెను ట్రై చేసేదాన్ని చాలకష్టంగా వుఉండేది .సరోజ కొడుకు మూడేళ్ళ వాడు ముద్దుగా బొద్దుగా చేరు బొజ్జతో వుఉండేవాడు .వాడంటే నాకు చాల ఇష్టం ,అసలు పిల్లలంటేనే నాకు ఇష్టం నావయసు ఎనిమిది , కాని పెద్దదని లాగ ఇంటి పక్క పిల్లలందరినీ అందరిని ఆదిచ్చేదాన్ని .గణపతిని మాఇంట్లో బొజ్జ గణపతి అని పిలిచేవాళ్ళం సరోజ కొడుకుఅని ఎవరు ఎతుకునేవారు కాదు <span class="">.సరోజబాధలని</span>అమ్మతో షేర్ చేసు కునేది .నెను ఎక్కువ గణపతి తోనే ఆడుకునేదాన్ని .అక్కాచెల్లెలు మంచి ముడ్లో వున్నప్పుడు వారి వంటకాలని మాకు పంపిస్తవుందేవాళ్ళు .మేము పక్క కృష్ణ జిల్లవాళ్ళం .వారి మునగాకు పోల్లింపువిత్ వేరుసేనగాపొడి ,పప్పు మునగాకు ,అవిసకు పోల్లింపు ఇలా రక రకరకాల వంటకాల వంటకాలు ఇస్తూ న్దేవాళ్ళు .మేము తినలేకపోయేవాళ్ళం .బొజ్జ గణపతి మాత్రం అన్ని తినేవాడు చిరు బొజ్జ తో షర్టులేకుండా తిరుగుతుండేవాడు .ఇంట్లో గొడవజరిగినపుడు మాత్రం బిక్కమోహంవేసుకుని చూసేవాడు .సంవత్సరం తరువతనన్నగారికి బదిలీ మీద కొవ్వూరు వేల్లిపోయీము .వచ్చేస్తుంటే అందరుబాధపడ్డారు . ముఖ్యంగా సరోజ తనకిదైర్యాన్ని ఇచ్చే వారు వేల్లిపోతున్నారని బాధపడింది .నేను గణపతిని వదలివేల్లతకి బాదపద్దను . . అయిదు ఏళ్ళ తరవాత పనిమీద , నాన్నగారి ఆఫీసు వాళ్ళు మా ఇంటికి వచ్చేరు .వాళ్ళు మా ఇంటి దగ్గరే ఉండేవారు ,అమ్మ !గణపతి వాళ్ళు ఎలా వున్నరు అని అడిగింది .ఇంకెక్కడి గణపతి ,మీరు వచ్చేసిన సంవస్తరం తరువాత ఒక తెల్లవారు జమున సరోజ ,గణపతి వారి ఇంటి పెరట్లో వున్నా బావి లో కన్పించారు !అని చెప్పేరు .అందరం షాక్ !</strong><div style="clear: both; "></div></div><div><strong><br /></strong></div><div class="post-footer" style="font-size: 10px; color: rgb(200, 143, 162); text-align: right; "><div class="post-footer-line post-footer-line-1"></div></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1714060689892018725-6736711091622400770?l=anaghagodaavari.blogspot.com' alt='' /></div>anaghahttp://www.blogger.com/profile/11276249421343447626noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1714060689892018725.post-24705734682864546372010-12-18T08:49:00.000-08:002010-12-18T08:56:37.355-08:00<span class="Apple-style-span" style="font-family: Helvetica, Arial, Verdana, 'Trebuchet MS', sans-serif; font-size: 13px; color: rgb(99, 32, 53); "><p style="line-height: 1.4em; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; height: 144px; overflow-x: visible; overflow-y: visible; ">నాన్న గారి ఉద్యోగ రీత్యా చిత్తూర్లో ఉన్నాము .అది అక్టోబరు .స్కూలు నుండి ఇంటికి వచ్చాను.చాలాఆనందంగా ఉన్నాను.ఎందుకంటే ఆ రోజు నా పుట్టినరోజు .స్కూల్లో అందరికి చాక్లెట్లు పంచేసరికి పిల్లలంతా నా చుట్టూ తిరుగుతూ వి.ఐ.పి లా ట్రీట్ చేసారు .ఆ ఆనందం నుండి తెరుకునేలోపే ఇంటికి వచ్చేసా . ఆ రోజుకి ప్రై వేటు డుమ్మా కొడదామనుకున్నా కాని అమ్మ మాత్రం ప్రై వేటు నుండి వచ్చినాకే గుడి కి వేల్దామంది.అది నాకెంతో ఇష్టమైన గుడి . ఇంటికి దగ్గర లోనే కొండ మీద మురుగన్ స్వామి గుడి ఉండేది . ప్రతి పండగకీ ఇంట్లోవారందరం తప్పకుండా దర్సిస్తాం ఆ </p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; height: 144px; overflow-x: visible; overflow-y: visible; "><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal; "></span></p><h3 class="post-title entry-title" style="margin-top: 13px; margin-right: 0px; margin-bottom: 13px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; color: rgb(186, 71, 107); font-size: 18px; "><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(99, 32, 53); font-weight: normal; font-size: 13px; line-height: 18px; "><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal; ">ట్యూషన్ కి వెళ్ళాను అన్నాను.మా అమ్మ ట్యూషన్ టీచర్ కి స్వీట్స్ తీసుకుని వెళ్ళమని అన్నది .స్వీట్స్ ఇచ్చేసి ఆవిడ దగ్గర పెర్మిషన్ తీసుకుని వచ్చేద్దామని వెళ్లాను .మా టీచర్ బర్త్ డే విషెస్ లెక్కల పుస్తకం తీయమంది .ఎగ్జామ్స్ వున్నాయి కాబట్టి తప్పదుఅన్నది.నా ఆనందం అంతా ఒక్కసారే ఎగిరిపోయింది.</span>గుడిని.మేమే కాదు ఆ గుడి మా ఊర్లోనే చాలా ఫేమస్ </span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(99, 32, 53); font-weight: normal; font-size: 13px; ">బలవంతాన బుక్ తీశాను ,దూరంగా కొండ మీద నుంచి మురుగన్ స్వామి గుడినుంచి పాటలు వినిపిస్తున్నాయి .అక్కడ పారిజాతం పూల చెట్టు వుంటుంది ,అక్కడ కుప్పలుగా పూలు రాలి పది వుంటాయి .వాటిని ఏరుకుని ఆడుకోవడం నాకు చాల ఇష్టం .అందుకే ముఖ్యంగా గుడి కి వెళ్ళేదాన్ని .</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(99, 32, 53); font-weight: normal; font-size: 13px; ">నా ఆలోచనలన్నీ గుడి చుట్టూనే తిరుగుతున్నాయి ...ఎప్పుడేపుడుపుస్తకం మూసి ఇంటికి వెళ్తానా అని...టీచర్ మీద చాల కోపంగా వుంది ,ఎలనైతేనేం ట్యూషన్ అయ్యిందనిపించాను .నేను బయలుదేరబోతుండగా టీచర్గారు నాకో ప్యాకెట్ అందించారు ..నాకు ఆశ్చర్యం అక్కడే గబగబా విప్పి చూసాను ,ఆలివ్ గ్రీన్ గోల్డ్ కలర్ అంచు వున్నా ఇంకు పెన్ను ,పెన్సిల్ ఎరైసేర్ ,స్కేల్ ....నేను గాల్లో తెలిపోయాను ,అప్పటిలో ఐదులోకి వస్తే కాని పెన్ ఇచ్చేవారు కాదు ,నేనేమో నాలుగాయే ,నాకంటూ స్వంత పెన్ రావడం ...అబ్బో ఎంత ఆనందమో ....పదేపదే చూసుకున్నాను ..అప్పటివరకు ఆవిడ మీదున్న కోపం ఎగిరిపోయింది.ముందు అక్కవాళ్ళకి చూపించాలి ,థాంక్స్ కూడా చెప్పలేదు ,ఒకటే పరుగు ...ఇంటికేసి ,ట్యూషన్ నుండి కొంత దూరం నడిచి మలుపు తిరిగాను ,ఒక్కసారి మళ్లిపెన్ చూడాలి అనిపించింది ,అప్పుడే చీకటి అలుముకుంటుంది ,బాగ్ నుండి పెన్ తీసి చూసుకుంటున్నాను ,చేతినుండి పెన్ జర్రున జారి పడింది ,నేను కిందకి చుస్తే నేను నిలబడి వున్నది బండరాళ్ళు పరిచి వున్నా డ్రైనేజి ,రాయికి రాయికి మద్య చిన్న సందు ,ఆ సందులోకి నా పెన్ జారిపోయింది .....పెన్ కాదు నా గుండె జారిపోయింది ,చాలాసేపు తొంగి చూసాను ఎక్కడ జాడలేదు ......కళ్ళ లో నీటితో బరువెక్కిన గుండె తో ఇంటికి బయలుదేరాను ....అటు గుడికి చెడ్డాను ..ఇటు పెన్ను దక్కిన్చుకోలేకపోయాను ,కాని ఇంట్లో వాళ్ళతో మాత్రం పోయిన నా పెన్ గురించి వర్ణించి వర్ణించి చెప్పి తృప్తి పడ్డాను .ఆ రోజు మొదలు నేను ట్యూషన్ కి వెళ్ళేప్పుడు వచ్చేప్పుడు ప్రతిరోజు పెన్ పడ్డ చోటు బండల మద్యలోకి చూసి వెళ్ళేదాన్ని ,ఎప్పటికైనా కనిపిస్తుదేమోనని ...</span></h3><h3 class="post-title entry-title" style="margin-top: 13px; margin-right: 0px; margin-bottom: 13px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; color: rgb(186, 71, 107); font-size: 18px; "><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(99, 32, 53); font-weight: normal; font-size: 13px; line-height: 18px; "><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal; "><div class="post-body entry-content"><div style="clear: both; "></div></div><div class="post-footer" style="font-size: 10px; color: rgb(200, 143, 162); text-align: right; "><div class="post-footer-line post-footer-line-1"></div></div></span>.</span></h3></span><p></p><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1714060689892018725-2470573468286454637?l=anaghagodaavari.blogspot.com' alt='' /></div>anaghahttp://www.blogger.com/profile/11276249421343447626noreply@blogger.com2